{"id":1358,"date":"2020-10-03T01:14:43","date_gmt":"2020-10-02T23:14:43","guid":{"rendered":"https:\/\/astrostrona.pl\/?p=1358"},"modified":"2021-11-04T14:17:06","modified_gmt":"2021-11-04T13:17:06","slug":"jowisz-2020-kaprysy-i-rehabilitacja-kallisto","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/astrostrona.pl\/?p=1358","title":{"rendered":"Jowisz 2020: Kaprysy i rehabilitacja Kallisto"},"content":{"rendered":"\n

Wprawdzie Jowisz jest nadal widoczny nad po\u0142udniowo-zachodnim horyzontem, jednak od lipcowej opozycji min\u0119\u0142o ju\u017c sporo czasu, a warunki obserwacji planety s\u0105 coraz gorsze. Tegoroczne spotkania z Jowiszem i Saturnem nie nale\u017ca\u0142y do efektownych i nie sprzyja\u0142y zebraniu materia\u0142u wysokiej jako\u015bci. Gazowe olbrzymy w\u0119drowa\u0142y po niebie na bardzo niewielkich wysoko\u015bciach nad horyzontem<\/strong>, co mocno ogranicza jako\u015b\u0107 obserwacji. Na nieostro\u015b\u0107 zwi\u0105zan\u0105 z ruchami mas powietrza nak\u0142adaj\u0105 si\u0119 efekty za\u0142amywania si\u0119 promieni \u015bwietlnych w atmosferze, takie jak refrakcja (dyspersja) atmosferyczna<\/strong>. <\/p>\n\n\n\n

Sytuacja staje si\u0119 w takich warunkach szczeg\u00f3lnie trudna w wypadku Jowisza, a to ze wzgl\u0119du na jego bardzo szybk\u0105 rotacj\u0119 wok\u00f3\u0142 w\u0142asnej osi<\/strong>. Ju\u017c kilkuminutowa ekspozycja powoduje efekt poruszenia szczeg\u00f3\u0142\u00f3w na tarczy planety. <\/p>\n\n\n\n

\"Jowisz-animacja<\/a>
Jowisz w okolicach p\u00f3\u0142nocy z 14 na 15 lipca. Animacja sk\u0142ada si\u0119 z trzech klatek, odst\u0119p mi\u0119dzy pierwsz\u0105 a ostatni\u0105 wynosi ok. 25 minut. SW 120ED + Datyson TTX 650<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Tymczasem zbieranie materia\u0142u zdj\u0119ciowego do obr\u00f3bki metod\u0105 stackowania <\/em>podlega prostej zasadzie: im wi\u0119cej (d\u0142u\u017cej) – tym lepiej. Tego typu metody komputerowej obr\u00f3bki obrazu bazuj\u0105 na separowaniu sygna\u0142u od „szumu informacyjnego” zwi\u0105zanego z niedoskona\u0142o\u015bciami instrumentu oraz warunkami atmosferycznymi. Im wi\u0119cej materia\u0142u do analizy, tym proces ten jest skuteczniejszy. A zatem ci\u0119\u017cki dylemat – zw\u0142aszcza je\u015bli laptop s\u0142u\u017c\u0105cy zapisywaniu kadr\u00f3w do stackowania nie jest demonem szybko\u015bci… Temat ten om\u00f3wi\u0142em szerzej w tek\u015bcie po\u015bwi\u0119conym fotografowaniu Marsa<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Zebra\u0142em mimo wszystko kilka uj\u0119\u0107, kt\u00f3re uzna\u0142em za warte pokazania – niekoniecznie ze wzgl\u0119du na jako\u015b\u0107 zdj\u0119\u0107. Czasem ilustruj\u0105 one po prostu ciekawostki na temat tego odleg\u0142ego \u015bwiata, kojarz\u0105cego si\u0119 do pewnego stopnia z miniatur\u0105 Uk\u0142adu S\u0142onecznego.<\/p>\n\n\n\n

Absencja usprawiedliwiona orbit\u0105<\/h2>\n\n\n\n

Ju\u017c pobie\u017cny przegl\u0105d tych zdj\u0119\u0107 mo\u017ce pocz\u0105tkowo budzi\u0107 zdziwienie bardzo rzadk\u0105 obecno\u015bci\u0105 Kallisto<\/strong>. Wyja\u015bnienie jest proste – kadr nie obejmuje ca\u0142ej orbity tego najdalszego z wielkiej, galileuszowej czw\u00f3rki ksi\u0119\u017cyc\u00f3w. Satelita \u00f3w okr\u0105\u017ca planet\u0119 w odleg\u0142o\u015bci ok. 1,9 mln km – niemal dwukrotnie wi\u0119kszej ni\u017c trzeci w kolejno\u015bci Ganimedes<\/strong>. Z tego prozaicznego powodu Kallisto znajdowa\u0142 si\u0119 najcz\u0119\u015bciej poza moim kadrem.<\/p>\n\n\n\n

\"Jowisz<\/a>
Jowisz, Io i Europa, 5 lipca 2020 r. SW 120ED + Datyson TTX 650<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"Jowisz<\/a>
Jowisz, Io, Europa i Ganimedes, 6 lipca 2020 r. SW 120ED + Datyson TTX 650<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"Jowisz<\/a>
Jowisz, Io, Europa, Ganimedes i Kallisto, 8 lipca 2020 r. SW 120ED + Datyson TTX 650<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Gdy wreszcie pojawia si\u0119 w Kadrze, Kallisto ponownie zaskakuje swoj\u0105 najmniejsz\u0105 jasno\u015bci\u0105<\/strong>. Nie idzie ona w parze z du\u017cymi rozmiarami<\/strong> tego ksi\u0119\u017cyca. Kallisto, b\u0119d\u0105cy drugim co do wielko\u015bci satelit\u0105 Jowisza, ma \u015brednic\u0119 4,8 tys. km. To niewiele mniej ni\u017c najwi\u0119kszy Ganimedes (5,3 tys. km). <\/p>\n\n\n\n

Fenomen ten t\u0142umaczy wyj\u0105tkowo ciemna powierzchnia Kallisto. Mimo, \u017ce tworz\u0105 j\u0105 w du\u017cym stopniu zryte kraterami osady lodowe, albedo <\/strong>tego ksi\u0119\u017cyca wynosi zaledwie 0,22, co pozwala mu uzyska\u0107 widom\u0105 jasno\u015b\u0107 5,7m<\/sup>. Por\u00f3wnanie z jasno\u015bci\u0105 pozosta\u0142ej tr\u00f3jki wypada zatem… blado:<\/p>\n\n\n\n